Marc Pollen wil altijd zijn grenzen verleggen. Eerst als topsporter, later Korps Marinier en nu als ondernemer. Dat kan soms enorm zwaar zijn. Bijvoorbeeld tijdens een training in Wales in de vrieskou met een slechts een paar uur slaap of wanneer je ongetrainde en ongemotiveerde mensen moet opleiden tot soldaat in Afghanistan. Het zijn de militaire pijlers van verbondenheid, samenwerking en doorzettingsvermogen die hem erdoorheen helpen. Niet alleen vroeger, maar ook met zijn bedrijf H.E.L. Shooter waar bezoekers in de huid kruipen van de operators van de special forces.

‘Ik wil altijd het maximale eruit halen. Als kind deed ik dat met honkbal en muziek. Later als militair en ondernemer. Voor veel mensen is het vanzelfsprekend om militair te worden, maar voor mij was dit niet zo. Ik was vooral bezig met muziek maken en sporten. Het idee om bij Defensie te gaan ontstond pas na mijn middelbare school toen ik tijdens een dip in mijn leven het boek ‘Bravo Two Zero’ las. Ik besefte hoeveel eer en avontuur er in dat beroep zat. Die hang naar avontuur sprak mij heel erg aan. Na enkele open dagen koos ik voor het hoogst haalbare: Het Korps Mariniers.’

Marc Pollen (staand derde van links) in het Nederlands honkbalteam

Elke seconde lijkt wel een uur te duren

Continu grenzen verleggen

‘Tijdens mijn opleiding ging ik helemaal op in die wereld. Dat moest ook wel, want de competitie en de groepsdruk is enorm. Iedereen wil zo graag marinier worden. We dwongen elkaar om tot het gaatje te gaan. Door deze cultuur verleg je continu je grenzen. Je begint met een eendaagse training, totdat je tijdens een zware oefening van maandagochtend tot vrijdagmiddag in totaal maar twee uur slaapt. Dan kom je jezelf wel tegen. Eén van die momenten was een training in Wales. We moesten een aantal nachten doortrekken, je slaapt een uurtje en gaat weer verder. De temperatuur lag rond het vriespunt, er was harde regen én een flinke wind. Als je weinig hebt gegeten of geslapen, dan is dat zo extreem zwaar. Op een gegeven moment moesten we op twee van onze mannen wachten tijdens een verkenning. Dan lig je van de kou echt te stuiteren op het dek. Je weet van gekkigheid niet waar je het moet zoeken en elke seconde lijkt wel een uur te duren. Pas later besefte ik het belang van die trainingen. Het is geruststellend als er iemand naast je staat die hetzelfde heeft doorstaan. Dan voel je je veiliger in een levensbedreigende situatie.’

Marc Pollen tijdens een speedmars

Sommigen leken aan de drugs te zitten

Afghaanse ‘zwervers’ opleiden tot soldaat

‘In 2008 gingen we naar Afghanistan. Een mooie, maar lastige uitdaging. We moesten daar mensen opleiden, terwijl we in een oorlogsgebied aan het vechten waren. De eerste keer dat ik de Afghanen zag die we moesten trainen dacht ik: dit zijn zwervers. Sommigen leken zelfs aan de drugs te zitten. Met dit soort mensen moesten we op patrouille in oorlogsgebied. Dat was spannend. Voordat we de poort uitgingen deden we een controle. Sommigen bleken maar twee patronen te hebben. De rest was verkocht of kwijt! Ondanks dit soort tegenslagen is het ons gelukt om vooruitgang te boeken. Op het einde hebben we zelfs een volledig voorbereide actie gedaan. Een simultane aanval op zes verschillende punten met ondersteuning van de Landmacht. Een moeilijke operatie, die we met succes hebben afgerond.’

Marc in Uruzgan (2008)

Van marinier naar ondernemer

‘Na enkele jaren had ik binnen de speciale eenheden de top gehaald en was het tijd voor iets anders. Alleen wat moest ik in godsnaam gaan doen? In 2012 ontstond het idee voor mijn bedrijf H.E.L. Shooter. Ik was op dat moment pelotonscommandant van de Unit Interventie Mariniers, het zwaarste inzetmiddel binnen de Dienst Speciale Interventies.

Om scherp te blijven draaiden we veel oefeningen. In alle denkbare situaties bliezen we de deuren eruit, of reden we gewoon door de muur. Alles om ergens binnen te treden en een einde te maken aan een gevaarlijke situatie. Het was tijdens een anti-terreuroefening op een Boeing 747 op Schiphol dat ik me realiseerde dat onze trainers bijna een filmset creëerden; het was echt een beleving. Toen ontstond het plan om dit voor recreanten te organiseren.

Oefening met anti-terreureenheid

Ik hoop dat ik de wereld iets kan teruggeven

Het idee is simpel: bezoekers kruipen in de huid van een special forces team, in het echt, dus niet online. Een levensechte game met acteurs, een gave locatie en een verhaallijn. Dit is een goede ontwikkeling, omdat ik geloof in de waarden en normen waar militairen voor staan. Het is kameraadschap, verbondenheid, samenwerking en doorzettingsvermogen wat in het militaire leven hoog in het vaandel staat. Met H.E.L. Shooter proberen we een groep zodanig uit te dagen, dat er een hechtere band ontstaan. Net als tijdens mijn missies in Afghanistan of zoals de special forces trainingen in Wales.

In de toekomst wil ik betekenisvoller ondernemen. Tony Chocolonely is daarin een voorbeeld. Zij lossen een probleem op, maken de wereld beter én verdienen er geld mee. Door mijn tijd bij Defensie besef ik hoe bevoorrecht ik ben om in Nederland op te groeien. We hebben hier heel veel kennis, kansen en ondersteuning. Daar voel ik enorm veel dankbaarheid voor. Ik hoop dat ik de wereld iets kan teruggeven.’

Meer op veteranendag.nl:

Meer verhalen