verhalen

G.O.C. Parkstad: “We zijn een stabiele factor geworden in de levens van veteranen en hun families”

G.O.C. Parkstad is genomineerd voor de Witte Anjer Prijs 2025. Ter gelegenheid van hun nominatie werden voorzitter Douwe Lolkema en bezoeker/vrijwilliger Jeroen Weidijk geïnterviewd. Op deze pagina lees je over de stichting en haar verrichtingen.

Douwe Lolkema, voorzitter G.O.C. Parkstad

Ongeveer 15 jaar geleden kwam de eerste veteraan met PTSS-gerelateerde klachten over de vloer bij veteraan Piet Heuts en zijn vrouw Arianne Veenhof (✝). Voor een kop koffie, een praatje en begripvol gezelschap. De behoefte aan deze laagdrempelige manier van ontmoeting bleek groter dan hun huiskamer aankon. Na het nodige aandringen en tijdelijke onderkomens in onder andere een café, stelde de gemeente een eigen plek ter beschikking. Stichting Geüniformeerden Ontmoetingscentrum (G.O.C.) Parkstad was geboren.

Vier dagen in de week kunnen veteranen en andere (voormalig) geüniformeerden terecht bij G.O.C. Parkstad voor een kop koffie, een praatje en eventueel nuldelijns ondersteuning. Als het thuis even niet gaat, is er ruimte voor noodopvang. Voorzitter Douwe Lolkema: “We staan nadrukkelijk niet alleen open voor veteranen, maar ook voor politieagenten, ambulancemedewerkers, enzovoorts. Eigenlijk voor iedereen die vanuit zijn werk heftige dingen meemaakt. We zijn geen ggz-organisatie, maar doordat mensen bij ons terecht kunnen, voorkomen we in veel gevallen escalatie.” Dat succes kan ook een valkuil zijn, vertelt Douwe: “Want je ziet niet wat er niet is. Daardoor was het belang van wat we doen soms lastig over te brengen. Maar gelukkig is het bewustzijn bij de gemeente gegroeid en krijgen we steun van onze burgemeester en wethouders. Ze zien dat we iets betekenen voor de gemeenschap.”

De vrijwilligers van G.O.C. Parkstad organiseren ook twee keer per maand een veteranencafé en de jaarlijkse lokale veteranendag. En er zijn inloopavonden voor partners van veteranen. Douwe: “Die avonden zijn echt uitsluitend voor partners. Ze kunnen ervaringen delen en vinden veel herkenning en steun bij elkaar. Je merkt dat daar behoefte aan is.” Er zijn knutselmiddagen voor de kinderen van veteranen, barbecues, rondritten met historische groene voertuigen en defensiegerelateerde excursies. De veldkeuken van G.O.C. Parkstad wordt regelmatig ingezet voor de catering van evenementen in de regio, maar ook in noodsituaties, bijvoorbeeld na de overstromingen in Valkenburg. Toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, stonden er op de locatie veldbedden klaar voor vluchtelingen. 

“Ik ben er trots op dat we het samen zover gebracht hebben. We zijn een stabiele factor geworden in de levens van veteranen en hun families, maar ook in de bredere samenleving hier. Dat is een heel gevecht geweest en is toe te schrijven aan alle vrijwilligers en bezoekers die zich ermee hebben bemoeid.”

Jeroen Weidijk, bezoeker en vrijwilliger
‘Het is mijn tweede familie geworden’

Jeroens vrouw woonde een paar jaar geleden een bijeenkomst bij. G.O.C. Parkstad-oprichter Piet Heuts vertelde erover veteranen en PTSS. Ze herkende veel van Piets verhaal in de eigen situatie thuis en spoorde haar man , een Joegoslavië-veteraan, aan om eens langs te gaan bij G.O.C. Parkstad, voor een kop koffie en een praatje. Dat was de eerste stap richting het behandelingstraject waar hij nu middenin zit: “Bij mij is vorig jaar, na 27 jaar, de knop omgegaan. Ik ben aan een behandelingstraject begonnen. Dat hebben we mede te danken aan de mensen van G.O.C. Parkstad.”

Jeroen is dankbaar voor de aanmoediging van zijn vrouw: “De eerste keer voelde als thuiskomen. Alsof ik nooit weg was geweest. Het is gewoon mijn tweede familie geworden. Met hen kan ik lezen en schrijven. We hebben aan een half woord genoeg.” De inloopavonden bezoekt Jeroen dan ook graag: “Ik kom momenteel niet goed mee in de samenleving, maar als ik onder veteranen ben gaat het wel. De kameraadschap die er heerst, die vind je nergens anders. We kijken naar elkaar om. Een tijd geleden kon ik een paar weken niet komen vanwege een verbouwing. Toen kreeg ik een belletje, of het wel goed ging.”

De stichting is niet alleen voor Jeroen persoonlijk belangrijk: “G.O.C. Parkstad zorgt voor verbinding tussen veteranen en de rest van de samenleving. Mensen in Limburg weten ons steeds beter te vinden. We worden regelmatig gevraagd om te helpen bij de opbouw van evenementen bijvoorbeeld. We hebben laatst meegedaan aan de Landelijke Opschoondag. We gingen mee de straat op om zwerfvuil op te ruimen, maar verzorgden met de veldkeuken ook de catering voor alle deelnemers in Kerkrade. Een aantal van ons zit in een regionaal netwerk dat AED-apparaten bedient. Al die activiteiten zorgen voor zichtbaarheid, contact en verbinding in de regio.”

Het behandelingstraject dat Jeroen volgt vraagt veel energie. Daardoor staat het vrijwilligerswerk dat hij zelf verricht even op een laag pitje. Maar als hij straks uitbehandeld is, gaat hij graag weer aan de slag, als werkgroeplid van Veteranendag Kerkrade: “Ik heb ook een idee om een oude tientonner van Defensie in te zetten om mensen te helpen, bijvoorbeeld voor verhuizingen van mensen die het niet breed hebben of voor een carnavalsvereniging in de optocht. Er zijn genoeg manieren waarop we ons nuttig kunnen maken.”