Genomineerden Witte Anjer Prijs 2026 - Drenthe
In de provincie Drenthe zijn Jaap Krikke en Roy Crouse genomineerd voor de Witte Anjer Prijs 2026. Zij zijn voorgedragen door commissaris van de Koning Agnes Mulder vanwege hun inzet voor het thuisfront. Ter gelegenheid van hun nominatie zijn Jaap en Roy geïnterviewd. Op deze pagina lees je hun verhaal.
“Pas op je maatje.” Die woorden uit de mariniersopleiding zijn voor Jaap Krikke uitgegroeid tot een rode draad in zijn leven. Voor hem staat het voor omkijken naar elkaar, naar elkaar luisteren en ervoor zorgen dat niemand er alleen voor staat. Die les leerde hij al vroeg, toen hij zich als achttienjarige aanmeldde bij de marine om de wereld te zien. Na zijn opleiding volgde een uitzending naar Nieuw-Guinea.
Waar je op uitzending altijd een maatje hebt, moet het thuisfront het soms alleen zien te redden. In de tijd van Jaaps uitzending naar Nieuw-Guinea was contact met het thuisfront schaars. Brieven deden er soms weken over en echte gesprekken over wat er speelde bleven uit. Zijn ouders wisten nauwelijks wat hij meemaakte, en andersom. Volgens Jaap laat dit zien hoe lastig het soms is om de rol van het thuisfront te hebben: “Op missie heb je elkaar, maar thuis zit je met onzekerheid, spanning en gemis.”
Dat besef vormde de basis voor zijn inzet na zijn diensttijd. Jaap wilde ervoor zorgen dat verhalen niet verloren gingen en dat veteranen en hun thuisfront erkenning kregen. Hij werd vrijwilliger voor de Vereniging Contact Oud- en Actief Dienende Mariniers in Groningen en Drenthe en zette zich in voor Indiëveteranen uit het noorden. Hij zocht hen op, vroeg naar hun ervaringen en luisterde naar verhalen die vaak nooit eerder verteld waren. Daarnaast organiseerde hij dertig jaar lang reünies en wandeltochten voor veteranen, was hij jarenlang secretaris van de stichting Drentse Veteranen en is hij nog altijd contactpersoon voor Koreaveteranen. Steeds stond één ding centraal: verbinding.
Voor Jaap is het duidelijk dat ook het thuisfront die verbinding nodig heeft. “Waar een militair zijn maatje heeft, moet een partner of gezin vaak zelf de weg vinden.” Aandacht, erkenning en ondersteuning zijn daarom essentieel, iets wat volgens hem gelukkig steeds beter wordt georganiseerd. Gevraagd naar het belang van het thuisfront noemt hij twee woorden: “praten en contact.“
De nominatie voor de Witte Anje Prijs raakte hem. Hij voelde zich gewaardeerd en was ook geëmotioneerd. Voor hem is het niet alleen een erkenning van zijn eigen inzet, maar vooral van het belang van omkijken naar elkaar.
“Zonder het thuisfront kan je helemaal niets.” Het zijn de woorden van Roy Crouse, voorzitter van Stichting Veteranen Meppel en genomineerde voor de Witte Anjer Prijs. Hij heeft het aan den lijve ondervonden, niet alleen tijdens zijn eigen uitzendingen, maar ook tijdens zijn werk voor veteranen in de jaren daarna. “Een stabiel thuisfront geeft me bijvoorbeeld ook de mogelijkheid om voorzitter van deze stichting te worden.”
Roy is zelf veteraan. Hij diende in Bosnië en Irak. Als negentienjarige korporaal vertrok hij voor het eerst naar Bosnië, en in die tijd mocht hij vier minuten per maand bellen. Meer contact was er niet. Wat er thuis speelde, bleef grotendeels onzichtbaar, en andersom gold hetzelfde. Bij latere uitzendingen werd er meer geïnvesteerd in de voorbereiding en begeleiding van het thuisfront. Roy juicht deze ontwikkeling van harte toe.
Die ervaringen vormen de basis van zijn huidige werk voor veteranen. Bij Stichting Veteranen Westerveld, die hij in 2022 oprichtte, bepleitte hij van begin af aan dat het een stichting moest zijn van en voor veteranen én hun thuisfront. Want de familieleden die tijdens een uitzending thuis alles draaiende houden hebben misschien net zo goed behoefte aan ondersteuning.
Sinds 2024 bouwt Roy als voorzitter aan Stichting Veteranen Meppel. Hij begon er van nul. Hij klopte aan bij de burgemeester, organiseerde de eerste activiteiten en legde verbindingen tussen jong en oud, tussen veteranen onderling en tussen veteranen en hun omgeving. Bij elke bijeenkomst is ook het thuisfront welkom.
Roy denkt ook na over wie hij nog niet bereikt met zijn stichting. Zo betrekt hij graag ook jonge veteranen die zichzelf dat label misschien nog niet geven, omdat ze het gevoel hebben dat het woord niet bij hen past. Of partners van veteranen die niet weten waar ze terechtkunnen. Hij focust zich graag op de bredere gemeenschap rondom de veteraan, want dat is voor Roy wat thuisfront werkelijk betekent. Hij heeft het dan niet alleen over de partner of het gezin, maar de hele omgeving. Ook vrienden en buren. Voor Roy is het duidelijk: “zorgen voor veteranen betekent ook zorgen voor het thuisfront.”