In de ogen van: Vincent Noya & Marvin Kuipers
Met de portretserie ‘In de ogen van’ kijken we in de ogen van veteranen van verschillende generaties en van uiteenlopende uitzendingen. Ze delen hun kijk op het veteraan zijn, hun uitzending en het leven daarna. In dit deel kijken we in de ogen van Vincent Noya en Marvin Kuipers
Fotografie door Joni Israeli op Nederlandse Veteranendag 2024.
‘Ook al zie je elkaar jaren niet, die band blijft’
Vincent Noya werd in 1997 uitgezonden naar Bosnië, waar op dat moment verkiezingen waren. ‘In de verkiezingsperiode stonden we tegenover een boze menigte. Wij moesten hoogwaardigheidsbekleders beschermen, die op dat moment een overleg hadden in een hotel. De mensen in het dorp hoorden dat ze daar zaten en kwamen daarop af. Rondom verkiezingen was het altijd rumoerig, maar dit zal me altijd bijblijven.’
Na zijn missie komt Vincent nog vaak naar Veteranendag. ‘Het is een dag van gezelligheid en herkenning. Je bent benieuwd hoe het met je maten gaat. Je hebt Facebook om contact te houden, maar in het echt is het anders. Ook al zie je elkaar jaren niet, die band blijft.’
‘Ik ga vooral weg voor de bevolking’
Marvin Kuipers is op veel verschillende missies geweest. Namens de Koninklijke Landmacht werd hij uitgezonden naar Libanon, Bosnië, Mali en Irak. ‘Ik was daar getuige van veel oorlogsgeweld. De dankbaarheid van de lokale bevolking voor je hulp is heel bijzonder.’
Na zijn missie is Marvin nog twee keer naar Libanon teruggekeerd. ‘Na veertig jaar weten mensen nog steeds dat je geweest bent en zijn mensen je nog steeds dankbaar. Ondanks dat het weer oorlog is, vertellen mensen dat ze in de tijd dat wij er gezeten hebben veilig hebben kunnen slapen. Ik ga vooral op missie voor de bevolking en om een kleine bijdrage te kunnen leveren aan vrede en veiligheid.’
Ook de dankbaarheid van het Nederlandse volk is belangrijk voor Marvin. ‘Ik vind het erg mooi dat de Nederlandse bevolking veteranen eert. Op zo’n dag als vandaag hoort iedereen erbij. Ook de mensen die zijn teruggekeerd van hun uitzending en het moeilijk hebben. Ik ben wel een beetje eigenzinnig: onze hulpdiensten horen eigenlijk ook een speciale dag te hebben. Voor hen heb ik ook veel respect.