Stephan was nog geen achttien jaar toen hij startte bij de AMO (Algemene Militaire Opleiding) in Oirschot. Tijdens zijn missies leerde hij wat het betekent om klaar te staan voor andere mensen en om respect te tonen voor andere culturen. ‘Alles blijft je bij van een missie. Het avontuur en de uitdaging, maar bovenal de lachende gezichten van kinderen als ze weer in een veilige omgeving kunnen spelen.’

In de twaalf jaar dat Stephan nu in dienst is bij Defensie, werd hij twee keer uitgezonden naar Afghanistan en één keer naar Mali. Tijdens zijn eerste en laatste missie was Stephan verantwoordelijk voor de beveiliging van de kampen. Zijn tweede uitzending naar Afghanistan was een Battle Group missie. Hij maakte onderdeel uit van een samengestelde eenheid van verschillende onderdelen die getraind is om voor langere tijd buiten de poort te opereren in het missie gebied.

‘Ondertussen ben ik weer een aantal jaar in Nederland en sta ik elke woensdag op het veld als keeperstrainer bij de jeugd van MVV Maastricht. Daar ga ik aan de slag met vier jongens tussen de 12 en 15 jaar. Ik zie veel overeenkomsten tussen mijn werk bij Defensie en als trainer. Zowel militairen als sporters hebben een winnaarsmentaliteit, teamgevoel en zijn constant op zoek naar uitdaging en verbetering. Op missie verdiepte ik me in welke gewoontes en culturen er aanwezig waren. Het belangrijkste is om respect te tonen voor de lokale bevolking en je te verdiepen in hun normen en waarden. Daar moeten we rekening mee houden. Leren omgaan met andere culturen en respect tonen voor je tegenstander breng ik mijn jongens op het veld ook bij.

Je wordt een stuk gelukkiger door de simpele dingen te waarderen

Het helpt als je op missie in dezelfde taal met elkaar kan communiceren. In Mali kon ik in het Frans met de lokale bevolking praten, dat was ontzettend fijn. Zo hoorde ik van mensen dat ze blij waren met onze aanwezigheid. Als iemand je vertelt dat zijn vrouw nu s ‘avonds weer veilig over straat kan lopen, doet dat veel goed. In Nederland hoeven we daar niet over na te denken. Door simpele dingen weer te leren waarderen word je een stuk gelukkiger. 

Veteranen houden er niet van om in de spotlights te staan

Van mijn vrienden en familie krijg ik veel waardering voor het werk wat wij doen. Daarbuiten mis ik dat soms wel. De waardering voor veteranen tijdens wedstrijden van de Jupiler League vond ik een heel mooi initiatief. In Nederland is het nodig om veteranen iets meer onder de aandacht te krijgen. Wij houden er niet van om in de spotlights te gaan staan, maar tijdens deze wedstrijden werd er een podium gecreëerd zonder dat we er zelf op moesten gaan staan.

Begin december stond ik samen met een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog voor de klas van de Aloysiusschool in Maastricht. Samen vertelden we over onze ervaringen op missie en welke vergelijkingen ik zag met de sportwereld. De leerlingen van groep 7 waren muisstil. Zij waren onder de indruk van onze verhalen en ik was onder de indruk van de interesse en ontzettende goede vragen die ze ons stelden. Het was heel mooi om op deze manier over mijn werk te praten.’

Stephan is op dit moment bezig met een overstap naar de burgermaatschappij en volgt een studie Coördinator sport, bewegen en gezondheid.

Meer op veteranendag.nl:

Meer verhalen