Reinier van der Sluis (45 jaar) hielp met de op- en afbouw van verschillende compounds in Afghanistan. Elke keer was hij tijdens kerst van huis.’Vrede is niet vanzelfsprekend en een goede reden om tijdens kerst niet bij naasten te zijn.’

‘Ik was 23 jaar toen ik in dienst ging. Het avontuur en de maatschappelijke bijdrage spraken mij enorm aan. Ik had als ICT’er ook een goedverdienende baan buiten Defensie kunnen krijgen. Achteraf ben ik blij dat ik dat niet heb gedaan. Er zijn heel veel dingen die je niet in geld kan uitdrukken, zoals het kameraadschap. We werken echt als team. Het is altijd ouwe jongens krentenbrood.

‘Er zijn heel veel dingen die je niet in geld kan uitdrukken, zoals het kameraadschap.’

Na jaren dienst in Nederland vond ik het tijd voor een uitzending. Ik gaf inmiddels leiding aan een groep ICT’ers, waarvan de meesten regelmatig op uitzending gingen. Ik vond dat ik niet alleen mensen moest wegsturen, maar dat ik ook zelf op uitzending moest gaan.

In 2004 was het zover. In Afghanistan gaf ik leiding de ICT’ers van het provinciale constructieteam. Er was nog helemaal niks. Alleen een lege akker waar een compound moest komen. Mijn team had als taak om een kantooromgeving neer te zetten. Dit was essentieel voor goede communicatie met Nederland. We deden dan echt alles. Van het ingraven van glasvezelkabels en neerzetten van satellieten, tot het installeren van de computers. In totaal duurde dit vijf maanden.

‘Iedereen wilde ons altijd helpen en was ontzettend vriendelijk.’

Tijdens deze periode hadden we veel contact met de lokale bevolking. De logistieke stroom vanuit Nederland moest nog echt opstarten. Daardoor moesten we onderdelen in de lokale staalfabriek laten bouwen. Met de tolk gingen we dan langs om te laten zien hoe we iets wilden en dan maakten zij dat. Iedereen wilde ons altijd helpen en was ontzettend vriendelijk.

In 2014 en 2015 was ik ook op missie in de regio van Kabul. Het was toen al veel meer geïsoleerd. De Taliban was echt aan het terugkeren. Er waren meer bomaanslagen, steden waren onveiliger en we hadden minder bewegingsruimte. Het was duidelijk dat we ons terugtrokken. Toch zijn er gelukkig tekenen dat het beter gaat.

Kerst

We waren ook tijdens kerst weg van huis. Dat was best zwaar. Dan zit je daar met 150 man die allemaal hun familie missen, maar dit verbindt ook. Samen probeerden we er het beste van te maken.

‘Op die momenten denk je even niet aan thuis.’

De ICT’ers installeerden een prachtige geluidsinstallatie, de keuken bereidde een echt kerstmaal en de ingenisten bouwden een perfecte bar. Iedereen droeg op zijn eigen manier bij. Het resultaat was uiteindelijk heel erg Hollands; een soepje vooraf, een patatje met vlees als hoofdgerecht en op de achtergrond de Top2000. Op die momenten denk je even niet aan thuis.

Ik ben tijdens alle drie mijn uitzendingen weggeweest tijdens kerst. Het mooiste moment was in 2004. Uit respect voor onze heilige dagen kwamen aannemers ons fruit brengen. Daar gaat het uiteindelijk om. Dat geeft hoop. We moeten elkaar gewoon respecteren. Je hoort vaak slechte dingen over Afghanistan. Die mensen willen geen oorlog daar, maar in rust leven en van hun vrijheid genieten. Vrede is niet vanzelfsprekend en een goede reden om tijdens kerst niet bij naasten te zijn.’

Meer verhalen