“Veteranen hebben zolang als ik me kan herinneren, een rol gespeeld in mijn leven. Als na-oorlogs kind hoorde ik de verhalen van mijn ouders, veel over de oorlog maar nog veel meer over de bevrijding.

Ook mijn vrouw Marjorie, die ik al 50 jaar ken, werd vlak na de oorlog geboren en groeide op met verhalen over de bezetting en bevrijding. Haar joodse vader, grootouders en familie moesten onderduiken, haar moeder (mijn schoonmoeder dus) werkte bij het Verzet. Vanaf haar vroegste jeugd ervoer ook zij de grote dankbaarheid die haar ouders koesterden jegens de Bevrijders.

Veteranen hadden een speciale plek in het gezin, zowel bij haar als bij ons werd altijd met groot respect over hen gesproken en de jaarlijkse herdenkingsdagen werden heel bewust in ere gehouden.

Gelukkig hebben we dat gevoel van dankbaarheid ook aan onze eigen kinderen kunnen doorgeven. We hebben vaak begraafplaatsen als Margraten en  Henri Chapelle met hen bezocht en hun belangstelling gewekt. Ook zij zijn zich terdege ervan bewust wat oorlog en bevrijding voor hun familie betekend heeft. Met name onze jongste zoon Pierre besteedt een groot deel van zijn tijd aan het in stand houden van de herinnering, omdat hij vindt dat wat de Veteranen voor ons gedaan hebben, nooit vergeten mag worden. Hij verzamelt voertuigen van de geallieerden en andere militaria uit de tijd van de tweede wereldoorlog, en wil in de toekomst een “wo2 experience center” beginnen. Die plannen ondersteun ik natuurlijk van harte.

Ik ben heel blij dat ik dit jaar op het Vrijthof in de gelegenheid zal zijn iets terug te doen voor al die mensen die hun leven op het spel hebben gezet om anderen te bevrijden”.

André Rieu

Meer verhalen