“Jos zal nooit veteraan worden. Daarom herdenk ik hem op 4 mei”
Maarten Lankhorst
Op 4 mei 2012 staat groepscommandant Maarten Lankhorst (32) tijdens Dodenherdenking in de erehaag op de Dam in Amsterdam. Hij herdenkt daarmee zijn collega pantsergenist Jos ten Brinke. Jos kwam op 7 september 2008 in Afghanistan om het leven door een bermbom.We kwamen met ons peloton terug van patrouille op de buitenpost, niet ver van Tarin Kowt. Bij aankomst in het kamp hoorden we dat er een auto op een bermbom was gereden. Dat is schrikken, want je hoopt natuurlijk dat dat nooit zal gebeuren. Niet veel later werden we op de binnenplaats bij elkaar geroepen. Er bleken 3 lichtgewonden te zijn, 1 zwaargewond en 1 iemand was overleden. En toen hoorden we: “De dode is een genist”. Vervolgens werd duidelijk dat het om Jos ging. Op dat moment stort alles in. Het cliché is waar, het is echt een achtbaan van emoties. Woede, verdriet, angst, alles komt voorbij. Als groepscommandant moest ik mijn jongens opvangen en tegelijk met mijn eigen verdriet omgaan. Dat was heel heftig. Sommige jongens waren al met Jos bevriend vanaf het moment dat hij bij de compagnie kwam. Ikzelf heb Jos goed leren kennen vanaf het moment dat ik als genist begon. In eerste instantie word je met zulk vreselijk nieuws teruggeworpen op je eigen groep. Later op de avond toen we uit ons vertrek kwamen, kwamen andere collega’s er ook bij. Die avond zat de hele buitenpost bij ons in het hoekje. Dat gaf een heel saamhorig gevoel. Samen kaarten, praten, armen om schouders. Er is heel veel afgerookt toen. Volgens mij heb ik er in no-time een pakje Marlboro doorheen gejaagd.
Jos krijgt nooit meer de kans om veteraan te worden. Ik wel.
De beste manier om iemand te herdenken is door herinneringen aan hem op te halen en verhalen te delen. Op de dag dat Jos naar Nederland werd gevlogen hebben we op de buitenpost een eigen herdenking georganiseerd. We hebben zijn foto ingelijst en op een houten palet gezet, een condoleanceregister neergelegd en kaarsjes gebrand. Het was een mooie dienst. Helemaal toen het vliegtuig met Jos daarin over ons kamp kwam overgevlogen. Een soort eresaluut. Toen in ik 2011 uit dienst ging had ik eerst niet zo veel met de veteranenstatus. Maar toen ik mijn pasje ontving dacht ik, ‘Jos krijgt nooit meer de kans om veteraan te worden.’ Terwijl hij en andere collega’s de hoogste prijs hebben betaald om op te komen voor de vrijheid van anderen. Dat is de reden dat ik op 4 mei tijdens Dodenherdenking op de Dam in de erehaag sta. Voor Jos. En voor de vrijheid die nog steeds niet vanzelfsprekend is, zelfs na 70 jaar niet.
Sinds oktober 2011 is Maarten veteraan en in dienst van de Haven van Amsterdam. Hij is bijna klaar met de opleiding tot nautisch verkeersleider en gaat daarna aan de slag in de haven van IJmuiden. Sinds juli 2009 is hij getrouwd met Evelien en op 1 september 2011 hebben zij een zoon gekregen: Moos.
Hoe heb jij in jouw leven aandacht gegeven aan herdenken en vieren?
19 reacties
Beste Ludo,
17 juni 2012 Maarten LankhorstNatuurlijk begrijp ik dat u eerst antwoord geeft aan Frans Matser! Oude dienstmaten, het is voor iedereen een bijzondere en sterke band! Maar hartelijk bedankt voor de vriendelijke woorden! Ik begreep dat u in Spanje woont, ik hoop dat ze daar ook iets als Veteranendag houden, en anders wellicht tot ziens in Den Haag? Met vriendelijke groet, Maarten Lankhorst
Beste Maarten,
10 juni 2012 Ludo HuppertsMijn verontschuldigingen dat ik als eerste reageer op een berichtje van Frans Matser. Wij kennen elkaar en hebben jaren geleden samengewerkt. Ik heb je verhaal een paar maal gelezen en begrijp heel goed dat de beschreven gebeurtenis voor jou veel meer is dan een ‘gebeurtenis’. Emoties zoals jij die ervaren hebt, kun je niet onderbrengen in ‘n gebeurtenis’ of in ‘n ervaring’. Deze emotie is een wezenlijk deel van jezelf geworden en dat gaat diep en draagt ver (of beter gezegd lang). Ik ken je niet en lees alleen je blog. Maar ik denk dat die ‘emotie’ je tot een ‘beter’ mens heeft gemaakt.
Hartelijke groeten, Ludo hupperts
Beste Frans,
10 juni 2012 Ludo HuppertsWat een (aangename) verrassing. Ik heb inmiddels je blok gelezen waaruit blijkt dat Sarajevo ook in jouw herinnering een vaste plaats heeft ingenomen. Laat ik het hier kort houden. Wellicht (hopelijk) zien we elkaar op de veteranendag; waar ik overigens na al die jaren voor het eerst heenga.
Hartelijke groeten en tot ziens, Ludo
Iedereen hartelijk bedankt voor alle mooie reacties! Wellicht tot ziens op 30 juni!
1 juni 2012 Maarten LankhorstMaarten Lankhorst.
Hallo Maarten,
Verhaal met plezier gelezen. Hoop dat je ook een goed gevoel hebt over je bijdrage. Tot ziens of blogs.
Hallo Ludo,
Leuk je hier te zien (of hoe zeg je dat) in Spanje neergestreken? Groet uit Rottredam,
Frans Matser
31 mei 2012 frans matserIk lees het bericht van mevrouw Ellen de Haar. Hieruit begrijp ik dat er ook in Spanje aandacht geschonken is aan ’4 mei’ en dat veteranen elkaar in Spanje ontmoeten. Ik ben een veteraan die in Spanje woont en van deze activiteit (helaas) niet op de hoogte was. Graag had ik ‘acte de presence’ gegeven. Kan iemand mij inlichten over vervolg-activiteiten. Overigens zijn mijn gegevens bij de Nederlandse Ambassade in Madrid bekend.
18 mei 2012 Ludo HuppertsMet vriendelijke groet, Ludo Hupperts
Lieve maarten,
17 mei 2012 Ellen de haarOok hier in Spanje herdenken wij 4 mei ,sinds 3 jaar gebeurt dat samen met de mil.oud.mil.vetereranen Costa blanca met lt.kol.h.dorelijers onze consul,en dit jaar op ons verzoek Niels roelen hiervoor spec.uit Nederland overgekomen om ook onze jonge veteranen te gedenken,als marketentster van de genie zal ik Jos idd niet vergetenmaar ik denk dan ook aan alle andere jongens die het leven lieten.hoop je snel te zien maarten Miss.30 juni
Dikke zoen uit een warm Spanje ellen
Mooi stuk!
Groeten foxie, tfu7 white compound
10 mei 2012 N Boomgaard “fox”elk jaar gedenk ik op 4 mei de gevallenen in de oorlog ben zelf een oorlogs kind, dus ik kan my nog wel het een en ander herinneren en ook zy die in de hedendaagse oorlogen stryden daar ben ik in gedachten by. alle respect voor jou maarten. het ga je goed.
6 mei 2012 henny ousenHet doet ons goed dat jonge mensen zoals jij
5 mei 2012 Hans en Rinazo reageren op dingen die met oorlogen te maken
hebben Op 4 mei dan toch maar op de dam te staan Wij zijn trots op je
mooi verhaal Maarten, ik gedenk alle mensen die voor onze vrijheid zijn “gevallen” Jong en oud, blank en zwart. Ook gedenken we de oorlogsveteranen met alle respect. Mijn oom was in Indie.
5 mei 2012 adriana nikolaou-weedageweldig dat je je leven weer zo goed hebt opgepakt.
Het ga je goed!!
Goed verhaal Maarten, commentaar overbodig; we zullen Jos nooit vergeten.
4 mei 2012 Frans “CSM” KramerBlood Brothers till the End…
Iedereen hartelijk bedankt voor de mooie reacties! Zolang wij Jos en al die anderen blijven herdenken zal het nooit voor niets zijn geweest!
4 mei 2012 Maarten LankhorstWat ik nog vergeten was: Maarten veel succes vanavond!
4 mei 2012 marc westendorpBeste Maarten,
Wat een heftig verhaal. Ik kan me voorstellen wat het voor effect heeft als iemand uit je peloton of niet, sneuvelt. Het is een van jullie, de strijdkrachten zijn wat dat betreft net een grote familie. Ik vind het heel goed dat je op 4 mei op de Dam staat in de erehaag. Zelf stond ik er ook, in 2011 en in 2010. Ik ken niemand persoonlijk die gesneuveld is in vredesmissies, maar ik heb er wel gestaan uit respect voor de offers die door de gesneuvelden, uit oorlog of vredesmissie, zijn gebracht. Vorig jaar speelde al een discussie toen de nationale herdenking op de Dam werd beschouwd als exclusief voor oorlogsslachtoffers. Dat is onjuist. Dit jaar speelt de discussie weer opnieuw. Op 4 mei herdenken we oorlogslachtoffers, maar we denken er ook aan dat schending van wereldvrede en mensenrechten nooit meer mag voorkomen. Voor deze doelen hebben de gesneuvelden in vredesmissies gevochten en hun leven gegeven. Ook zij verdienen ons respect, tijdens 4 mei en daarbuiten.
3 mei 2012 Marc WestendorpIk vind het geweldig om te lezen hoe je je leven na zo’n uitzending hebt opgepakt. Mij is dat ook gelukt, maar mijn uitzending (ECMM rotatie 29, Bosnië 1996) was veel minder heftig dan die van jou.
Wellicht zien we elkaar op veteranendag. Het ga je in ieder geval goed. groeten, marc
ik sta stil bij alle soldaten en mijn zoon die terug kwam van zijn missie in 2009 en kort daarna is verongelukt en mij vader die was indie veteraan
3 mei 2012 moeder van een overleden soldaatOok ik zal in Jos herdenken als zovelen die niet meer terug zijn gekomen van hun missie om de vrede.ook op 4 mei herdenk ik iedereen die om gekomen is, ik sta er ook altijd bij stil.respect voor al deze mensen die de vrijheid wilde, die dat toch maaar hebben gedaan en nog doen!!!! en jij heel veel sterkte gewenst met het gemis!! van een dierbaren colega !!!!
2 mei 2012 arindalieve groetjes Arinda
Ook ik sta stil bij alle gevallenen in welke oorlog ook. Mijn opa was een Indie veteraan en ik heb gezien wat een oorlog met een soldaat kan doen. Zeker als hij een maat verliest. Laten we met z’n allen denken aan hen die vielen voor de vrijheid van de mensheid.
1 mei 2012 IngridIk zal ook hem herdenken ik heb de oorlog meegemaakt,kon jongens die in Indie zijn geweest Ook heb ik mijn man verloren niet aan oorlog maar wel in deze tijd van herdenken.Dan komt het voor mij weer hard aan Jij heel veel sterkte en ik sta erbij stil Jo
1 mei 2012 Jo van der hust appel