John de Roode stamt uit een militaire familie. Zijn opa en vader dienden allebei in het leger. Ook de carrière van John staat sinds zijn twintigste helemaal in het teken van Defensie. In 1980 vertrok hij voor zes maanden naar Libanon als onderdeel van de UNIFIL-missie. 

‘Ik zal nooit de blijdschap vergeten waarmee de Libanese bevolking ons verwelkomde. Wij brachten veiligheid. Eindelijk konden ze weer gaan en staan waar ze wilden. De vrijheid die we hier in Nederland hebben is enorm. De meeste mensen in Nederland zijn veilig opgegroeid en weten niet wat het is om die vrijheid niet te hebben. Gelukkig maar. Sinds mijn missie neem ik niets meer voor lief.

Veteranendag voelt als thuiskomen

Ik ga al jaren naar Veteranendag, eerst altijd als deelnemer aan het defilé met mijn detachement en sinds een paar jaar als bezoeker met mijn buddyhond Niels. In 2000 werd PTSS bij mij geconstateerd en sinds 2013 is Niels mijn trouwe maat. Dankzij hem kan ik nu weer gaan en staan waar ik wil. Ik vind het fantastisch om op Veteranendag met hem rond te lopen. Ik word door Jan en allemaal aangesproken. Het voelt als thuiskomen.

John
John en buddyhond Niels

Ook mijn dochter, die inmiddels 24 jaar is, gaat al van jongs af aan mee. Ik vind dat heel gezellig en een mooie manier om haar te betrekken bij een belangrijk deel van mijn leven. Ik wil haar ook laten zien dat veteranen van alle leeftijden zijn. 

Er is een hechte band tussen Ierse en Nederlandse veteranen

Tijdens onze missie in Libanon schoten wij Ierse collega’s in nood te hulp. Hierdoor ontstond er een hechte band tussen tussen veteranen van beide landen. Elk jaar komt een kleine delegatie veteranen uit Ierland naar Den Haag voor Veteranendag. Voor mij is dat altijd een mooi weerzien.’

Lees meer op veteranendag.nl:

Meer verhalen