“Wat ik leerde bij Defensie, gebruik ik nu in de Rotterdamse haven”
Bart Noordzij
Op Veteranendag loopt Bart Noordzij (30), opgegroeid in een echte militaire familie, samen met zijn vader vooraan in het defilé. Bart vertrok als pelotonscommandant twee keer naar Afghanistan en is pas een jaar uit dienst. Hij blikt terug op het afgelopen jaar en kijkt vooruit naar de toekomst: wat hebben zijn missies hem gebracht?Veteranen zijn mannen, helden, die in de Tweede Wereldoorlog of Korea hebben gediend. Dat is toch wel zo’n beetje het beeld dat de samenleving heeft bij veteranen. Ik ben me er echt van bewust dat ik veteraan ben, ook al voelt dat nog niet altijd zo. We moeten allemaal denk ik nog wennen aan het fenomeen dat een veteraan ook een jongen van 30 kan zijn, of jonger zelfs. Jonge veteranen kunnen de komende jaren meebouwen aan de toekomst van ons land en ik wil me graag inzetten voor deze groep. Ik ga naar alle reünies en regimentbijeenkomsten en ik geef interviews. Tegen die jonge jongens zeg ik dan: ‘Maak jezelf zichtbaar, wees trots op je ervaringen en lessen die je op missie hebt opgedaan en deel die vooral ook met niet-veteranen’. Vorig jaar kreeg ik een vraag van twee oud-Defensie collega’s: Of ik wilde solliciteren voor de functie operatiemanager bij de APM Terminals in de Rotterdamse haven. Ik had nooit kunnen denken dat ik ooit uit dienst zou gaan, maar ik ben op de vraag ingegaan en heb gesolliciteerd. Ik was erg blij toen ik hoorde dat ik de baan kreeg. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Op missie heb je heel veel verantwoordelijkheid; je moet razendsnel zwaarwichtige afwegingen en beslissingen durven nemen. Je geeft leiding aan personeel in het midden van de operatie. Eenmaal terug in Nederland, na de missie, valt dat weg. In mijn nieuwe werk kan ik die vaardigheden gelukkig weer volop inzetten.
Het groepsbelang boven het eigen belang, dat is zo bijzonder aan een missie.
Elke dag merk ik hoe waardevol mijn verleden als pelotonscommandant is in mijn huidige werk. Defensie is naar mijn mening een voorloper op het gebied van leiding geven, van people management. Mensen ruimte, vertrouwen en verantwoordelijkheid geven, gebruik maken van de specialistische kennis in je organisatie. Ik pas dat nu dagelijks toe in mijn rol als manager bij de haven. Ondanks het feit dat ik het heel erg naar mijn zin heb in de haven mis ik defensie ook nog best vaak. De ‘can do’-mentaliteit, de band met de jongens onderling, het groepsbelang boven het eigen belang. Voor elkaar door het vuur gaan. Dat zijn zulke bijzondere eigenschappen die komen kijken bij het werk. Op missie kan je leven zomaar ineens in de handen liggen van degene links of rechts van je. Die hechte onderlinge samenwerking tijdens mijn missie, probeer ik ook waar het kan in mijn werk in de haven in te brengen. Ik zie het individualisme toenemen in onze samenleving. Het niet over de grenzen heen willen kijken. Ik wil mijn kinderen meegeven dat je je kunt inzetten voor de maatschappij en niet alleen maar aan jezelf moet denken. Die waarden heb ik ook vanuit huis meegekregen, mijn vader en opa zijn ook veteraan. En nu geef ik dat weer door aan mijn kinderen. Mochten zij ooit het leger in willen, dan zou ik daar achter staan. Ook al ken ik de gevaren die er bij komen kijken. Als zij maar een keus maken waar ze gelukkig van worden. Dat heb ik ook gedaan. Ik heb er nooit spijt van gehad.
Bart Noordzij woont in Roosendaal en is getrouwd met Marieke. Samen hebben zij twee kinderen: Stijn en Saar.
Op welke manier speelt jouw verleden bij Defensie nog een rol in je huidige leven?
5 reacties
Beste Bart,
29 juni 2012 frans matserMooi verhaal. Leuk ook dat je in de Rotterdamse Haven werkt. Mijn zoon ook. Heeft net zijn diploma bij het scheepvaart en transportcollege gehaald. Verdel heel veel succes en groet aan je oude heer,
Frans Matser (blog collega).
Veteranendag
In belang van de vrede
deden zij hun plicht
Val hem niet in de rede
Zie zijn getekend gezicht
Het defilé trekt voorbij
De oude lichting uitgedund
Krasse knarren in de rij
Samen hebben ze het aangekund
Parachutisten in de lucht
Die erkenning meer dan verdiend
Gesneuveld in een vloek en een zucht
Voor altijd meer dan een vriend
Veteranen bedankt!
26 juni 2012
26 juni 2012 cor van welbergenOp deze dag denk ik extra aan mijn oom Guus Twisterling uit Den Haag. Vlak voor zijn terugkeer gesneuveld in Korea op de verjaardag van mijn moeder, zijn oudste zuster. Ik was 10 jaar!
24 juni 2012 JosjeBeste Bart,
4 juni 2012 Maarten LankhorstEen mooi en heel herkenbaar stuk! Mooi om te lezen dat de competenties en kennis die bij defensie zijn ontwikkeld weer goed gebruikt kunnen worden in de burger maatschappij! Grappig trouwens dat zoveel ex-KL´ers in een haven terecht komen, ikzelf en een collega genist van mij ook. Erg leuk. Veel succes in je nieuwe carriere, en wellicht tot ziens op 30 juni!
Groeten, Maarten Lankhorst (gastblogger mei)
Goedemorgen Bart,
Interessant verhaal om te lezen. Ik herken er veel in. Ook als je een rustiger missie hebt gehad zoals ik, ECMM (Bosnië) 1e helft 1996, kun je een hoop leren van je Defensieverleden. Toen ik dienstplichtige was, viel me al op hoe handig het was dat we verschillende achtergronden hadden. Een techneut, een jurist, een scheikundige, etc. We konden niet alleen veel van elkaar leren, ook het verschil in de manier van aanpak was verfrissend. Iets dat ik nu nog zie bij mijn maten uit het Natrespeloton waar ik deel van uitmaak. Defensie voelt als een grote familie. In mijn diensttijd moest er veel geïmproviseerd worden, fysiek werden we afgebeuld (ja ook dienstplichtige artilleristen maakten kennis met de sportinstructeur) en dingen verliepen vaak anders dan gedacht. Een half jaar tijdens uitzending uit de koffer leven, maakt je een stuk minder materialistisch bij terugkeer. 6 verschillende adressen in 2 maanden tijd, doet je flexibel worden. Als je mensen spreekt in oorlogsgebied die zoveel kwijt zijn en kinderen ziet bedelen bij Bonbon-corner, dan besef je je dat je een bevoorrecht mens bent. In no time was de studie af. Als ik in de burgermaatschappij voor een moeilijke taak sta, denk ik vaak: tijdens de uitzending stond ik wel voor hetere vuren. Dat geeft zelfvertrouwen. Zo zie je maar, een Defensieverleden is vaak een prima ervaring, ook voor daarna.
Vriendelijke groet, Marc Westendorp
4 juni 2012 Marc Westendorp