Op zijn zeventiende ging Axel het leger in. Hij werd snel volwassen, verantwoordelijker en kreeg de kans om een bijdrage te leveren aan een betere wereld. Na zijn missie in Somalië wil hij hiermee doorgaan en begint daarom in september aan de korporaalsopleiding.

‘Ik was totaal geen militair. Ik ben als Gooisch jongetje opgegroeid in Bussum. Daar is in de verste verte geen enkele veteraan te bekennen. Na het afronden van mijn VMBO begon ik met tegenzin aan de HAVO. Ik had geen motivatie, geen discipline en was klaar met al die boeken. Het was tijd voor iets anders. Bij de open dag van het Korps Mariniers raakte ik meteen enthousiast. Ze vertelden mooie verhalen over de avonturen die je beleeft. Ik was verkocht.

‘Ik wilde die baret op mijn hoofd hebben.’

De eerste weken waren een hele verandering. Ik had geen idee wat mij te wachten stond en kwam terecht in een totaal andere wereld. Het was niet meer lang leve de lol, maar serieus aan de slag. Zo kon ik vroeger weleens te laat komen bij voetbal. Hier werd ik keihard aangepakt. Dan moest ik naar de rekstokken of rondjes rennen om het veld. Op een gegeven moment begin je het door te krijgen. Ik werd volwassener, kreeg discipline en verantwoordelijkheidsgevoel. Anderen vielen af, maar ik ging door met maar één doel: ik wilde die baret op mijn hoofd hebben.

Axel in Somalië, 2012

Op een gegeven moment kijk je wel uit naar je eerste missie. Toen ik hoorde dat we naar Somalië gingen was mijn eerste reactie: gaaf! Voor World Food Program moesten we een schip beschermen tegen de piraten. Hierdoor konden voedselpakketten veilig bij verschillende havens aankomen. Op zee waren we militairen, maar in de havens gewone bootmedewerkers. Dit kon anders als oorlogsverklaring gezien worden. Daarom was de eerste maand erg spannend, maar uiteindelijk wordt het een deel van je leven. Je leert met de spanning omgaan.

‘Het is mijn doel om de wereld een beetje beter te maken’

De missie was uiteindelijk precies wat ik ervan verwacht had. Ik heb het gevoel dat we iets goeds hebben gedaan en Somalië een beetje hebben geholpen. Dit was een van de redenen waarom ik militair wilde worden: de wereld een beetje beter maken.

Somalië, 2012

Afgelopen Veteranendag was heel speciaal en zal ik nooit meer vergeten. Samen met mijn moeder mocht ik plaatsnemen in de Ridderzaal. Toen ik het leger inging vond zij dat in het begin lastig. Desondanks heeft ze mij altijd gesteund. Het was heel bijzonder om dit moment met haar te delen.

Daarnaast maakt het je ontzettend trots om tijdens zo’n dag zoveel waardering te krijgen. Het is gewoon een van de mooiste banen ter wereld. Je krijgt er veel voor terug. Het maakt je een beter mens. In korte tijd ben ik veel eerlijker en opener geworden. Daarom begin ik in september aan de korporaalsopleiding. Ik wil de komende jaren blijven groeien en de wereld nog iets beter te maken.’

 

Meer verhalen